Jaki manekin krawiecki wybrać? Czy manekin jest przydatny?

Mój pierwszy manekin był drewniany i chyba najmilej go wspominam – chociaż z szyciem miarowym wtedy jeszcze nie wiele do czynienia miałam. Potem przyszedł czas na regulowany, który niestety bardzo mnie rozczarował. Na końcu pojawił się styropianowy i przy nim już zostałam. Raz na jakiś czas w mojej głowie kiełkuje jednak myśl o manekinie na miarę, więc kiedyś będę musiała podjąć się tego wyzwania 🙂

Nie chciałam jednak, aby artykuł o manekinach opierał się tylko na mojej, subiektywnej opinii. Zaprosiłam więc inne, szyjące osoby do współpracy. W ankiecie wzięło udział 30 osób, od początkujących do profesjonalistów. Może nie jest to zawrotna liczba, ale daje już pewien podgląd na sytuację. Zanim przejdę jednak do omawiania poszczególnych opcji, warto by było zapytać, czy manekin krawiecki w ogóle się przydaje? Zobaczcie, jak jego użyteczność ocenili ankietowani.

Aby wybrać odpowiedni manekin krawiecki należy zadać sobie podstawowe pytanie – do czego będziemy go używać.

Czy szyjesz odzież na sprzedaż i pracujesz w tzw. standardzie? Czy chcesz szyć ubrania idealnie dopasowane do Twojej sylwetki? Jesteś projektantem i chcesz wykorzystywać manekin do modelowania przestrzennego? A może po prostu potrzebujesz dodatkowej pomocy przy krawieckich czynnościach? Odpowiadając na tego typu pytania, przyjmijcie najgorszy, akceptowalny dla Was wariant, bo jak wiadomo – ideały nie istnieją 🙂

„Pomaga przy ustawianiu rękawów w kuli, spódnicach z koła, przy modelowaniu wbijam szpile i nic mi się nie poruszy.”

– Ela / manekin styropianowy

Szycie na miarę – manekin a sylwetka

Poprzednie dwa pytania dają pewien podgląd na manekinową sytuację, ale nie są informacjami pełnymi. Większość osób kupuje manekin, aby szyć odzież na miarę. Problem polega na tym, że manekiny zazwyczaj mocno odbiegają od kształtów rzeczywistej sylwetki. Nie trudno wyobrazić sobie, że gdyby większość z ankietowanych miała w swoim zasięgu manekin o sylwetce idealnie odzwierciedlającej kształty swoje lub klienta, odpowiedzi te mogłyby rozłożyć się troszkę inaczej.

Dlaczego manekiny nie mają realistycznych kształtów?

Nasze ciała są bryłami o nieregularnych kształtach, w dodatku bryłami asymetrycznymi – to znaczy, że jedna połowa ciała wcale nie jest dokładnie taka sama jak druga 🙂 Ciężko jest znaleźć 2 osoby o identycznych sylwetkach. Różnimy się wzrostem, proporcjami, rozbudowaniem tkanki mięśniowej i rozłożeniem tkanki miękkiej – tłuszczowej. Nasze ciała zmieniają się w związku z trybem życia, a nasze kręgosłupy potrafią wygiąć się na różne sposoby. To wszystko ma znaczenie, jeżeli mówimy o dobrze pasującej odzieży, więc to wszystko należałoby uwzględnić w manekinie, a także w wykrojach krawieckich. I chociaż od dawna próbuje się ustalić proporcje sylwetki najlepiej odzwierciedlające ogół, to gdy dobrze się nad tym zastanowimy, jest to zadanie niewykonalne.

Manekiny krawieckie produkowane są w takim właśnie standardzie, który jest kompromisem w wyglądzie sylwetki i który często z rzeczywistością nie wiele ma wspólnego. Nie znaczy to, że standardowy manekin krawiecki jest zupełnie nieprzydatny w kwestii szycia miarowego. Na pewno jednak, aby podjąć dobrą decyzję, warto przyjrzeć się nie tylko podstawowym wymiarom manekina – biust, talia biodra, ale także jego proporcjom i długością pozostałych odcinków. W przypadku w miarę proporcjonalnych figur, taki manekin może stanowić świetną bazę, którą potem dodatkowo można wymodelować poduszeczkami, biustonoszem z wkładkami itp.

Typy manekinów krawieckich

Skoro zarysowałam już odrobinę czego po manekinie możecie się spodziewać, pora przejść do konkretów i omówić poszczególne typy. A jaki jest najpopularniejszy?

Manekin styropianowy

Manekin styropianowy jest chyba najtańszą i najłatwiej dostępną opcją. W tym wypadku tanie, wcale nie oznacza najgorsze. Jak pisałam na początku, jest to manekin, który sama posiadam i który kupiłam w miejsce regulowanego.

Manekin styropianowy ma troszkę bardziej zaokrąglone kształty niż najczęściej dostępne manekiny drewniane czy regulowane. Nie jest to typowy manekin krawiecki, a bardziej manekin wystawowy, ale w niczym to nie przeszkadza.

Bardzo lubię ten manekin za jedną prostą rzecz – da się go przyciąć. O ile wyrzeźbienie z niego idealnie swojej sylwetki raczej nie wchodzi w grę, to wprowadzenie drobnych poprawek już tak. Ja wykorzystałam tę cechę, aby wprowadzić jedną ważną dla mnie poprawkę – uciąć manekinowi ręce 😀 Strasznie nie lubię przeciskania ubrań przez barki manekina, a ten drobny zabieg trochę to usprawnił (w zastępstwie wstawiłam kawałek sztywnej gąbki, bo jednak założony ciuch musi dobrze wisieć). Dodatkowo, manekin najczęściej ubrany jest w koszulkę, więc można w niektórych miejscach ją powypychać. Żeby nie było tak pięknie, naciągnięcie wtórne tej koszulki jest zadaniem przynajmniej dla 2 osób, siłowaliśmy się z nią dobre 15 min.

„Jestem w miarę zadowolony z manekinów styropianowych ale gdy tylko będę miał fundusze, na pewno wymienię manekiny na drewniane, na których można doprasować wyroby żelazkiem bez strachu, że manekin zmieni kształty.”

– Marek Ziętek – https://www.instagram.com/marczenzo/

Marek poruszył istotną kwestię – styropian nie koniecznie lubi się z żelazkiem. I chociaż na swoim manekinie prasuję czasami ubrania, to staram się nie dociskać mocno żelazka do styropianu.

Podsumowanie – zalety i wady manekina styropianowego

Manekin styropianowy jest bardzo fajną, niedrogą opcją. Nada się do modelowania przestrzennego, będzie pomocny przy upinaniu poszczególnych elementów odzieży. Może stanowić także świetną bazę do tworzenia manekina na miarę, w przypadku bardziej proporcjonalnych sylwetek. Manekin będzie również idealny do prezentowania uszytej odzieży.

Zalety:

  • tani i łatwo dostępny
  • możliwość przycięcia manekina
  • koszulka w zestawie – możliwość wypchania
  • nadaje się do modelowania przestrzennego
  • łatwo da się w niego wbijać szpilki
Wady:

  • nierealny kształt
  • stały rozmiar
  • styropian jest mniej trwały, otwór pod rurkę nie jest zabezpieczony tylko wycięty w styropianie
  • należy uważać z żelazkiem


Manekin drewniany

Manekiny drewniane, mają pewien swój urok, którego nie mają inne typy manekinów. Taka nutka retro, nawiązująca do dawnych zakładów krawieckich. Cecha ta sprawia, że drewniane manekiny potrafią stanowić piękną ozdobę pracowni, co dla niektórych jest ważnym aspektem.

Manekin drewniany jest trwały, chociaż zniszczeniu może ulegać materiał, którym manekin jest pokryty. Łatwo się go ściąga i zakłada na stojak. Jest stabilny i dobrze nadaje się do modelowania przestrzennego – bez problemu można używać przy tym żelazka. W manekinie tym, w przeciwieństwie do styropianu, nie wbijemy szpilek pionowo, ale nie powinno być to dużym utrudnieniem w pracy.

Podsumowanie – zalety i wady manekina drewnianego

W większości wypadków manekin ten pokrywa się zastosowaniem z manekinem styropianowym. Może być troszkę gorszym wyborem, jeżeli planujemy dopasowywać manekin do swoich kształtów, ale ładny wygląd czy trwałość są jego dużym atutem.

Zalety:

  • ładny
  • trwały
  • łatwo się go ściąga i zakłada na stojak
  • nadaje się do modelowania przestrzennego
  • można wbijać w niego szpilki (w zewnętrzną powłokę)
Wady:

  • nierealny kształt
  • stały rozmiar
  • szerokie barki utrudniają zakładanie odzieży


Manekin regulowany

Jedną z największych wad manekina drewnianego lub styropianowego jest fakt, że nie można im zmienić wymiarów. Tu producenci dostrzegli potencjał i stworzyli manekiny regulowane. Niestety, wszelkie próby stworzenia produktu, który idealnie dopasuje się chociażby do wąskiego przedziału rozmiarowego, kończą się przeważnie rozczarowaniem osoby kupującej. Oczywiście, możliwość regulacji jest dużym atutem, ale zmiana obwodu klatki piersiowej, talii i bioder to zazwyczaj za mało.

Przyznaję, że nie polubiłam się z tym manekinem. To, że nie mogłam wyregulować go do swoich kształtów to jedno. Chyba najbardziej jednak przeszkadzał mi fakt, że w manekinie powstawały dziury (od powiększania jego rozmiaru). Co sprawiało, że nawet drobne prace krawieckie mogły być już problematyczne. Ponieważ części manekina muszą być ruchome, trudno w nim doszukać się płynnych – nawet tych nierealistycznych – kształtów.

Nie twierdzę, że manekiny te są bezużyteczne. Znowu – jeżeli Twoja sylwetka jest bliższa standardowi, manekin taki może stanowić dobrą, chociaż drogą, bazę wyjściową. Jeżeli szyjesz odzież na różne sylwetki, możliwość regulacji może okazać się bardzo przydatna. Nawet jeżeli powstały w ten sposób kształt nie będzie odzwierciedlał ciała, to jako-tako wypełni ubranie i pomoże przy krawieckich czynnościach.

„Manekin regulowany da się wyregulować tak aby miał w konkretnych miejscach konkretne wymiary ale kształt powstały w ten sposób nie jest moim kształtem mimo że wymiary się zgadzają”

– Gosia

„Kształt manekina regulowanego jest bardzo nierealistyczny. Pomaga w szyciu rozmiarów mocno odbiegających od własnego.”

– Monika MZ

Podsumowanie – zalety i wady manekina regulowanego

Manekin regulowany, poza jedną zaletą, że jest regulowany, ma zdecydowanie więcej wad niż jego konkurenci. Pomimo regulacji nie da się odwzorować kształtu ciała. Co więcej, manekin ten nie sprawdzi się przy modelowaniu przestrzennym, a inne prace będą utrudnione – chyba że będziemy pracować na najmniejszym rozmiarze (lub jego okolicach).

Zalety:

  • możliwość regulacji
  • można wbijać w niego szpilki (w zewnętrzną powłokę)
  • teoretycznie da się pomniejszyć barki, chociaż ciężko jest regulować manekin gdy założy się na niego odzież
Wady:

  • wysoka cena
  • nierealny kształt
  • im bardziej go rozsuwamy, tym więcej powstaje pustych przestrzeni
  • niektóre elementy mogą być delikatne
  • ściąganie ze stojaka nie jest tak szybkie i łatwe jak w pozostałych typach, chociaż pewnie zależy od modelu manekina


Manekin DIY na miarę

Manekiny samodzielnie tworzone są ostatnią nadzieją dla osób chcących szyć ubrania idealnie do siebie dopasowane. I chociaż największą zaletę tego manekina wymienialiście również jako wadę (brak możliwości szycia dla innych), to chyba jest to jedna z fajniejszych opcji.

Metod na stworzenie manekina jest kilka, a do najpopularniejszych zaliczyć można:

  • owijanie taśmą klejącą (zwykłą lub montażową)
  • owijanie taśmą papierową
  • bandaże gipsowe
  • manekin szyty

„Lubię za to, ze odzwierciedla mnie, moje wymiary i moje proporcje. Bez niego nie wyobrażam sobie właściwego dopasowania „plecow””

– Marta / manekin z taśmy klejącej

Niezależnie od wybranej opcji, aby tworzenie manekina przebiegło pomyślnie, należy podejść do tego procesu starannie i bez pośpiechu. O pomoc w tworzeniu poproście osobę, która nie będzie krępować się dotykania waszego ciała, bo jest to podstawa dobrego odtworzenia sylwetki. Podczas tworzenia manekina należy przyjąć pozycję naturalną.

W internecie znajdziecie wiele tutoriali poświęconych temu zagadnieniu, więc poniżej opiszę tylko skrótowo dane techniki.

Tworzenie manekina poprzez owijanie ciała taśmą klejącą

Metoda ta jest najpopularniejsza ze względu na dobrą dostępność materiałów. Polega ona na owinięciu ciała (osłoniętego folią lub dopasowaną, niepotrzebną koszulką) taśmą klejącą. Tak przygotowaną bazę ostrożnie rozcinamy, a następnie wypychamy np. wypełnieniem do poduszek. Manekin należy wypychać ostrożnie, upewniając się, że nie zdeformujemy jego kształtu.

„pomaga w szyciu na swoją miarę, przeszkadza brak możliwości wbicia szpilek”

– Fumamb

Zalety:

  • odzwierciedla proporcję i kształt sylwetki, chociaż wypychanie może troszkę je zaburzyć
  • łatwo dostępne materiały do jego tworzenia
  • stosunkowo tani do wykonania
  • plastyczny, ze względu na miękkie wypełnienie, co może ułatwiać zakładanie ubrań
Wady:

  • w zależności od wykonania – mało atrakcyjny wygląd (chociaż można uszyć na niego koszulkę)
  • utrudnione wbijanie szpilek (szpilki mogą uszkodzić taśmę, na szpilkach zostaje klej)
  • stały rozmiar


Tworzenie manekina poprzez owijanie ciała taśmą papierową

Użycie papierowej taśmy „pakowej” jest kolejnym fajnym pomysłem na zrobienie manekina na miarę. Metoda ta ma przewagę nad taśmą klejącą, bo wykonana w ten sposób kopia ciała będzie sztywna. Dzięki temu kształt sylwetki lepiej zostanie oddany i nie jest podatny na zniekształcenia podczas wypychania – tak jak ma to miejsce w przypadku zwykłej taśmy klejącej.

Proces przygotowywania manekina wygląda tak samo, jak w przypadku taśmy klejącej, ale taśmę papierową należy zwilżyć wodą przed naklejeniem. Wykonana powłoka powinna być sztywna, ale wciąż na tyle miękka, aby dało się ją zdjęć (w razie potrzeby można użyć suszarki, aby przyspieszyć wysychanie taśmy). Nie należy przesadzać z ilością warstw, bo każda dodatkowa powiększy obwód ciała, a także może zniekształcić sylwetkę. Tak przygotowany manekin można wypchać wkładem do poduszek, resztkami materiałów albo gazetami.

Zalety:

  • odzwierciedla proporcję i kształt sylwetki
  • łatwo dostępne materiały do jego tworzenia
  • stosunkowo tani do wykonania
  • w zależności od pokrycia, można używać szpilek
Wady:

  • proces tworzenia może powiększyć nieznacznie obwody ciała
  • w zależności od wykonania – mało atrakcyjny wygląd (chociaż można uszyć na niego koszulkę)
  • stały rozmiar


Tworzenie manekina z gipsowej formy

Ta metoda jest troszkę droższa, trudniejsza i bardziej pracochłonna do wykonania, ale daje najlepszy efekt. Technika polega na wykonaniu gipsowej formy ciała – w tym celu najłatwiej zastosować gipsowe bandaże. Taką formę następnie wypełnia się pianką montażową albo papierową masą. Piankę należy nakładać warstwami i czekać, aż dana warstwa wyschnie. Podobnie wygląda nakładanie masy papierowej, dlatego cały proces powstawania manekina trwa dosyć długo.

Po całkowitym wyschnięciu manekina możemy go oszlifować i ubrać w elastyczną koszulkę (można dodać pomiędzy jeszcze cienką warstwę filcu lub gąbki).

Zalety:

  • najlepiej odzwierciedla proporcję i kształt sylwetki
  • ładny, bardziej profesjonalny wygląd
  • w zależności od pokrycia, można używać szpilek
Wady:

  • długi czas tworzenia
  • trudniej dostępne i bardziej kosztowne materiały
  • stały rozmiar


Szycie manekina na miarę

Szycie manekina na miarę jest chyba najtrudniejsze do wykonania. I chociaż da się to zrobić bez znajomości konstrukcji – mozolnie upinając i nanosząc poprawki na bazie – to będzie to na pewno sporym wyzwaniem. Uszyty manekin można wypchać wypełnieniem do poduszek, ale należy kontrolować kształt i wymiary podczas wypychania.

Metoda ta jednak świetnie nadaje się do stworzenia manekina połówkowego, czyli manekina w skali 1:2. Jest to manekin, który nadaje się do modelowania przestrzennego. Dzięki niemu możemy zabawić się formą i stworzyć testowy model, bez tracenia dużych ilości materiałów.

Zalety:

  • odzwierciedla proporcję i kształt sylwetki, ale nie tak dobrze jak pozostałe metody
  • bardzo ładny wygląd – w zależności od wybranego materiału
  • można używać szpilek nawet pionowo
  • miękkie wypełnienie, więc zakładanie ubrań jest ułatwione
  • dobra metoda do stworzenia manekina połówkowego
Wady:

  • długi czas tworzenia
  • trudny do wykonania
  • stały rozmiar, chociaż potencjalnie da się go zmienić


Napiszcie w komentarzu, jakie są Wasze doświadczenia z manekinami. Który wybraliście dla siebie i czy jesteście zadowoleni z tego wyboru.

A na koniec wrzucam filmik – inspirację: Jak tworzone są profesjonalne manekiny na miarę.


Tagi: nie przypisano żadnych tagów

Napisz co o tym myślisz, możesz także podyskutować na temat tego artykułu na naszej grupie Facebook.

Dodaj komentarz

3 komentarze